FAQ

Czas pracy kierowcy jest liczony zgodnie z przepisami Ustawy o czasie pracy kierowców oraz rozporządzenia WE nr 561/2006. Obejmuje on nie tylko prowadzenie pojazdu, ale też inne czynności, takie jak załadunek, rozładunek, inną pracę czy dyspozycję. Dobowy czas prowadzenia nie może przekroczyć 9 godzin (maksymalnie 10 godzin dwa razy w tygodniu), tygodniowy – 56 godzin, zaś dwutygodniowy – 90 godzin. Kierowca musi robić regularne przerwy i odpoczynki, np. 45 minut po 4,5 godzinach jazdy.

Kierowcy zawodowi są rozliczani na podstawie ewidencji czasu pracy, która obejmuje jazdę, inne czynności, przerwy i odpoczynki. Wykorzystuje się do tego dane z tachografów oraz zapisy z kart kierowców. Ich wynagrodzenie składa się z pensji zasadniczej oraz dodatków, np. za nadgodziny, pracę w porze nocnej, dyżury, a także z płacy za pracę w wyniku oddelegowania poza granice kraju, jeżeli wykonuje transport międzynarodowy. Pracodawca musi uwzględniać normy czasu pracy i odpoczynku, by rozliczenie było zgodne z przepisami.

Czas pracy kierowcy jest liczony zgodnie z przepisami Ustawy o czasie pracy kierowców oraz rozporządzenia WE nr 561/2006. Obejmuje on nie tylko prowadzenie pojazdu, ale też inne czynności, takie jak załadunek, rozładunek, inną pracę czy dyspozycję. Dobowy czas prowadzenia nie może przekroczyć 9 godzin (maksymalnie 10 godzin dwa razy w tygodniu), tygodniowy – 56 godzin, zaś dwutygodniowy – 90 godzin. Kierowca musi robić regularne przerwy i odpoczynki, np. 45 minut po 4,5 godzinach jazdy.

Kierowcy zawodowi są rozliczani na podstawie ewidencji czasu pracy, która obejmuje jazdę, inne czynności, przerwy i odpoczynki. Wykorzystuje się do tego dane z tachografów oraz zapisy z kart kierowców. Ich wynagrodzenie składa się z pensji zasadniczej oraz dodatków, np. za nadgodziny, pracę w porze nocnej, dyżury, a także z płacy za pracę w wyniku oddelegowania poza granice kraju, jeżeli wykonuje transport międzynarodowy. Pracodawca musi uwzględniać normy czasu pracy i odpoczynku, by rozliczenie było zgodne z przepisami.

Ewidencję czasu pracy kierowcy należy prowadzić na podstawie danych z tachografów, wykresówek lub wydruków z karty kierowcy. Powinna obejmować m.in. czas jazdy, inne czynności, przerwy, dyżury oraz odpoczynki. 

Ewidencja powinna obejmować m.in. czas jazdy, inne czynności, przerwy, dyżury oraz odpoczynki. Dokumentację należy przechowywać przez co najmniej 10 lat i udostępniać na żądanie kontroli. Ewidencję można prowadzić w formie papierowej lub elektronicznej.

Ewidencji czasu pracy kierowcy nie trzeba prowadzić, gdy kierowca wykonuje przewozy niepodlegające przepisom o czasie pracy, np. okazjonalny przewóz osób pojazdem do 9 osób łącznie. 

Czas pracy kierowców rejestruje się za pomocą tachografów cyfrowych (rzadziej analogowych) i kart kierowców. Kiedy karta kierowcy ulegnie uszkodzeniu czy zagubieniu, brakujące okres można uzupełnić wydrukami z tachografu.

Czas pracy kierowcy rejestruje się automatycznie za pomocą tachografu cyfrowego lub analogowego, kiedy kierowca prowadzi pojazd lub też rejestruje inną czynność, kiedy kierowca nie prowadzi pojazdu (możliwość wyboru: inna praca, gotowość, pauza). Dane z tachografu można uzupełniać ręcznie, np. na wykresówkach lub wydrukach, jeśli wystąpiły błędy lub awarie. Zapisy mogą być prowadzone w formie elektronicznej (np. w systemach ewidencji) lub papierowej. Ważne jest, by zapisy były czytelne, kompletne i zgodne z przepisami.

Czas pracy kierowców można kontrolować do 56 dni wstecz podczas kontroli drogowej. Natomiast w ramach kontroli przedsiębiorstwa, organy takie jak ITD lub PIP mogą sprawdzać dokumentację nawet do 12 miesięcy wstecz. Pracodawca ma obowiązek przechowywać ewidencję czasu pracy przez co najmniej 10 lat. 

Za brak ewidencji czasu pracy kierowcy grozi kara grzywny w wysokości od 1 000 zł do 30 000 zł dla pracodawcy. 

Aby opisać na wydruku z tachografu przekroczony czas pracy kierowcy i zminimalizować ryzyko kary, warto dokładnie wskazać okoliczności przekroczenia, np. wyjątkowe sytuacje (awaria, warunki pogodowe, zagrożenie bezpieczeństwa). Należy powołać się na artykuł 12 rozporządzenia 561 i dołączyć wyjaśnienie potwierdzające, że przekroczenie było niezamierzone i wynikało z konieczności zapewnienia bezpieczeństwa. 

Ewidencję czasu pracy kierowcy kontrolują przede wszystkim Inspekcja Transportu Drogowego (ITD) oraz Państwowa Inspekcja Pracy (PIP). Mogą to robić także inne organy, np. policja podczas kontroli drogowej czy służby celne. 

Wniosek o wydanie karty kierowcy można złożyć w formie papierowej lub elektronicznej w Polskiej Wytwórni Papierów Wartościowych (PWPW). W formie papierowej wniosek wysyła się pocztą na adres PWPW, a w formie elektronicznej przez platformę info-car.pl. 

W 2025 roku koszt wyrobienia karty kierowcy w Polsce wynosi 172,20 zł brutto. Opłatę należy uiścić przelewem na konto Polskiej Wytwórni Papierów Wartościowych. 

Wniosek o wydanie karty kierowcy można złożyć w formie papierowej lub elektronicznej w Polskiej Wytwórni Papierów Wartościowych (PWPW). W formie papierowej wniosek wysyła się pocztą na adres PWPW, a w formie elektronicznej przez platformę info-car.pl. Wymagane są dokumenty tożsamości, aktualne zdjęcie oraz zaświadczenie lekarskie i psychologiczne potwierdzające zdolność do prowadzenia pojazdów.

Tak, ciężarówkę można odpalić bez karty kierowcy, ponieważ karta nie jest potrzebna do uruchomienia pojazdu. Jednak brak zalogowanej karty podczas prowadzenia pojazdu może skutkować problemami podczas kontroli.

Czas pracy kierowcy to okres, w którym kierowca wykonuje czynności związane z prowadzeniem pojazdu oraz inne obowiązki służbowe, np. załadunek, rozładunek czy czynności administracyjne. Obejmuje również stan gotowości i przerwy śniadaniowe, gdyż są one wliczane do pracy. 

Obowiązujące normy czasu pracy kierowców zawodowych to: maksymalny dzienny czas jazdy: 9 godzin (można wydłużyć do 10 godzin maksymalnie 2 razy w tygodniu), tygodniowy czas jazdy: maksymalnie 56 godzin, dwutygodniowy czas jazdy: nie więcej niż 90 godzin.

Tachograf to urządzenie montowane w pojazdach ciężarowych i autobusach, służące do rejestrowania aktywności kierowcy. Jego główne funkcje to: zapis czasu jazdy, przerw, odpoczynków oraz innych czynności.

Obecnie nie montuje się już tachografów analogowych. Zgodnie z unijnymi przepisami w transporcie międzynarodowym można wykorzystywać już jedynie tachograf cyfrowy. Tachograf analogowy dopuszczony jest jedynie w przypadku przewozów krajowych w Polsce.

Czas pracy kierowcy obejmuje wszystkie czynności wykonywane w ramach obowiązków służbowych, w tym jazdę, załadunek, rozładunek, kontrole, formalności i stan gotowości. Czas jazdy to tylko część czasu pracy, która dotyczy wyłącznie prowadzenia pojazdu. 

Maksymalny dzienny czas prowadzenia pojazdu wynosi 9 godzin. Może być jednak wydłużony do 10 godzin, ale nie więcej niż dwa razy w tygodniu. 

Po maksymalnie 4,5 godziny ciągłej jazdy kierowca musi zrobić przerwę trwającą co najmniej 45 minut. Przerwę tę można podzielić na dwie części: pierwsza co najmniej 15 minut, druga co najmniej 30 minut, zachowując tę kolejność. 

Tygodniowy czas jazdy kierowcy nie może przekroczyć 56 godzin. Dodatkowo, w ciągu dwóch kolejnych tygodni łączny czas jazdy nie może przekroczyć 90 godzin. 

Odpoczynek dzienny regularny to minimum 11 nieprzerwanych godzin odpoczynku w każdym 24-godzinnym okresie po upływie poprzedniego odpoczynku. Odpoczynek dzienny skrócony może wynosić co najmniej 9 godzin i można go stosować maksymalnie 3 razy między dwoma tygodniowymi odpoczynkami.

Odpoczynek tygodniowy regularny to minimum 45 godzin nieprzerwanego odpoczynku i powinien być wykorzystany co najmniej raz na dwa tygodnie. Odpoczynek skrócony może wynosić minimum 24 godziny, ale musi być zrekompensowany równoważnym czasem odpoczynku przed końcem trzeciego tygodnia po skróceniu. 

Czas odpoczynku tygodniowego liczy się od momentu zakończenia pracy do momentu jej wznowienia, bez żadnych przerw w międzyczasie. Dla odpoczynku regularnego musi to być minimum 45 godzin nieprzerwanego odpoczynku, a dla skróconego – minimum 24 godziny.

Do rozliczenia czasu pracy kierowców potrzebne są następujące dokumenty: pliki z karty kierowcy i tachografu (np. w formacie .DDD), wykresówki – w przypadku tachografów analogowych. rozkład czasu pracy i grafiki – jeśli są ustalane z góry, dokumenty dotyczące odbytych urlopów, szkoleń i zwolnień lekarskich – by prawidłowo uwzględnić nieobecności, oraz zestawienie załadunków, rozładunków i przekroczenia granic – by poprawnie obliczyć płace zagraniczne.

Czas pracy kierowców należy rozliczać co najmniej raz w miesiącu, zgodnie z przepisami kodeksu pracy i ustawy o czasie pracy kierowców. Pracodawca ma obowiązek prowadzić ewidencję i udostępniać ją kierowcy na jego żądanie. W przypadku firm z 3-miesięcznym okresem rozliczeniowym, wystarczy przygotować ewidencję czasu pracy raz na 3 miesiące. Trzeba jednak przy tym pamiętać, że pomimo kwartalnego okresu rozliczeniowego należne z tytułu płacy zagranicznej i tak trzeba liczyć na bieżąco, co miesiąc.

Za błędne rozliczenie czasu pracy kierowców firmie grożą kary finansowe, które mogą sięgać nawet 30 000 zł w przypadku poważnych naruszeń. Możliwe są także kontrole i sankcje ze strony Inspekcji Transportu Drogowego (ITD) oraz Państwowej Inspekcji Pracy (PIP). 

Pracodawca ma obowiązek: prowadzić ewidencję czasu pracy każdego kierowcy, obejmującą
jazdę, przerwy, dyżury, odpoczynki, urlopy i nieobecności; zapewnić prawidłowe rozliczenie wynagrodzenia, w tym za godziny nadliczbowe, dyżury i pracę w porze nocnej; kontrolować przestrzeganie norm czasu pracy i odpoczynku, by zapobiegać naruszeniom przepisów.

Nie, kierowca nie ma obowiązku prowadzenia osobnej ewidencji swojego czasu pracy – to zadanie należy do pracodawcy. Kierowca powinien jednak dbać o prawidłowe używanie tachografu i w razie potrzeby opisywać wyjątki (np. wydruk z przekroczeniem czasu jazdy).

Dane z tachografów cyfrowych należy przechowywać przez co najmniej 12 miesięcy. W przypadku ewidencji czasu pracy kierowców, przepisy wymagają przechowywania tych danych aż do 10 lat, ponieważ mogą być potrzebne przy kontroli Państwowej Inspekcji Pracy lub innych organów. 

Za manipulację tachografem grożą poważne konsekwencje, zarówno finansowe, jak i karne. Przewoźnik może zostać ukarany grzywną do 12 000 zł, a kierowca do 2 000 zł, zgodnie z taryfikatorem ITD. Dodatkowo możliwe jest cofnięcie licencji transportowej lub zakaz wykonywania zawodu. 

Kontrola ITD dotycząca czasu pracy kierowców obejmuje analizę danych z tachografów, wykresówek, kart kierowców oraz ewidencji czasu pracy. Inspektorzy sprawdzają przestrzeganie norm.  Kontrola może odbywać się na drodze, w siedzibie firmy lub zdalnie, po wezwaniu do dostarczenia dokumentów.

Nieprawidłowe wprowadzanie danych manualnych (np. kraj rozpoczęcia lub zakończenia pracy), niewłaściwe użycie trybów pracy (jazda, odpoczynek, inna praca), oraz niewkładanie karty kierowcy lub jazda bez niej. 

Gdy tachograf ulegnie awarii, kierowca musi niezwłocznie odnotować dane o czasie pracy, jazdy, odpoczynku i innych czynnościach ręcznie – na wykresówce lub wydruku z tachografu. Awaria powinna zostać zgłoszona pracodawcy, a naprawa musi nastąpić w ciągu 7 dni. 

Dieta dla kierowców wykonujących przewozy międzynarodowe jest rozliczana jako wirtualna kwota 60 euro dziennie, służąca do obniżenia podstawy wymiaru składek ZUS. Dodatkowo można zastosować zwolnienie z podatku dochodowego w wysokości 20 euro dziennie. 

Do czasu pracy kierowcy podczas podróży służbowej zalicza się czas prowadzenia pojazdu, załadunku i rozładunku, czynności spedycyjnych, obsługi pojazdu oraz niezbędnych formalności administracyjnych.

Kierowcy wykonujący międzynarodowe przewozy drogowe, od 2 lutego 2022 roku, nie są
uznawani za będących w podróży służbowej w rozumieniu kodeksu pracy, co oznacza, że nie przysługuje im ryczałt za nocleg ani dieta. 

Tak, istnieją wyjątki od norm czasu pracy kierowców, np. w sytuacjach nadzwyczajnych jak np. wypadki – kierowca może wydłużyć czas jazdy, by dotrzeć do bezpiecznego miejsca, jednak należy opisać całe zdarzenie na wydruku z tachografu wraz z wyjaśnieniem. 

Od 22 maja 2024 r. wprowadzono nowe przepisy dotyczące czasu pracy kierowców autobusów wykonujących okazjonalne przewozy osób. Zmiany te obejmują możliwość podziału obowiązkowej 45-minutowej przerwy po 4,5 godzinach jazdy na dwie części, z których każda musi trwać co najmniej 15 minut . Dodatkowo, doba pracy kierowcy może zostać wydłużona z 24 do 25 godzin, pod warunkiem że pojedyncza usługa przewozu trwa co najmniej sześć kolejnych okresów 24-godzinnych, a dzienny czas prowadzenia pojazdu nie przekracza 7 godzin.

Nie, kierowca zatrudniony na część etatu podlega takim samym zasadom rozliczania czasu pracy jak kierowca pełnoetatowy. 

Najczęstsze naruszenia to przekraczanie dziennego lub tygodniowego limitu czasu jazdy, brak wymaganych przerw i odpoczynków oraz manipulacje przy tachografie. 

Aby uniknąć sankcji podczas kontroli ITD, należy rzetelnie ewidencjonować czas pracy kierowców, zgodnie z przepisami. Kierowcy powinni regularnie odbywać wymagane przerwy i odpoczynki oraz unikać przekroczeń czasu jazdy.

W przypadku otrzymania mandatu za naruszenie czasu pracy, należy najpierw dokładnie sprawdzić jego podstawę prawną i stan faktyczny. Jeśli mandat jest bezzasadny, można odmówić jego przyjęcia – wtedy sprawa trafi do sądu. 

Czas pracy kierowcy to okres, w którym wykonuje on czynności związane z prowadzeniem pojazdu lub innymi obowiązkami służbowymi. Dyżur to czas, w którym kierowca pozostaje do dyspozycji pracodawcy, ale nie wykonuje aktywnej pracy.

Okres rozliczeniowy to przedział czasu, w którym analizuje się zgodność czasu pracy kierowcy z obowiązującymi normami. Może trwać maksymalnie 4 miesiące i służy do oceny średniego tygodniowego czasu pracy. Umożliwia elastyczne planowanie pracy.

Za prawidłowe rozliczanie czasu pracy kierowców odpowiada przede wszystkim pracodawca. Kierowca jednak również ma obowiązek przestrzegania przepisów dotyczących czasu pracy i prawidłowego używania tachografu. 

Obowiązek używania tachografów dotyczy obecnie pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej (DMC) powyżej 3,5 tony przeznaczonych do przewozu towarów oraz autobusów przewożących więcej niż 9 osób.  Od 1 lipca 2026 roku obowiązek ten zostanie rozszerzony na pojazdy o DMC powyżej 2,5 tony wykorzystywane w transporcie międzynarodowym.

Karta kierowcy to spersonalizowana karta z chipem, wydawana przez Polską Wytwórnię Papierów Wartościowych, służąca do rejestrowania aktywności kierowcy w tachografie cyfrowym. 

Na karcie kierowcy zapisywane są dane o czasie prowadzenia pojazdu, przerwach, odpoczynkach, czasie dyspozycji oraz innej pracy. Rejestruje ona także prędkość i przebytą drogę pojazdu, którym się porusza, dokładne współrzędne miejsca rozpoczęcia i zakończenia dnia pracy, a także umożliwia wprowadzenie tak zwanego wpisu manualnego. 

„Czas gotowości” to okres, w którym kierowca pozostaje do dyspozycji pracodawcy, ale nie wykonuje aktywnej pracy.

Karta kierowcy jest ważna przez 5 lat, jednak nie dłużej niż okres ważności prawa jazdy posiadanego przez kierowcę . Aby ją odnowić, należy złożyć wniosek do Polskiej Wytwórni Papierów Wartościowych (PWPW).

Aby uzyskać kartę kierowcy, należy złożyć wniosek do PWPW – najlepiej przez portal info-car.pl. Do wniosku dołącza się zdjęcie, kopię prawa jazdy i potwierdzenie opłaty.

„Odpoczynek dzielony” to dobowy odpoczynek kierowcy podzielony na dwie części: pierwsza musi trwać co najmniej 3 godziny, a druga co najmniej 9 godzin. Łącznie muszą dawać minimum 12 godzin wypoczynku w ciągu doby. 

„Miejsce zamieszkania” kierowcy to adres, pod którym faktycznie mieszka i gdzie zwykle
rozpoczyna oraz kończy swoje okresy odpoczynku. Nie musi być równoznaczny z adresem zameldowania.

„Dzienny okres rozliczeniowy” to 24-godzinny przedział czasu liczony od momentu rozpoczęcia pracy przez kierowcę.

W przypadku utraty, uszkodzenia lub kradzieży karty kierowcy, kierowca musi niezwłocznie zgłosić ten fakt do PWPW i złożyć wniosek o wydanie duplikatu. 

Nie, kierowca nie może posiadać więcej niż jednej ważnej karty kierowcy.

W przypadku osób niezatrudnionych przez przedsiębiorcę, lecz osobiście wykonujących na jego rzecz przewozy drogowe obowiązek prowadzenia ewidencji czasu pracy leży po stronie przedsiębiorcy. Kierowca musi rejestrować czynności za pomocą tachografu.  

„Przerwa techniczna” to czas, w którym kierowca nie prowadzi pojazdu ani nie wykonuje innych obowiązków służbowych. Może dotyczyć np. krótkiego postoju związanego z obsługą pojazdu, jak tankowanie czy sprawdzenie stanu technicznego.

Do czasu pracy kierowcy zaliczamy m.in. prowadzenie pojazdu, załadunek i rozładunek, nadzór nad towarem, wypełnianie dokumentów oraz inne obowiązki służbowe. Do czasu odpoczynku zaliczamy okresy, w których kierowca nie wykonuje żadnej pracy i może swobodnie dysponować swoim czasem.

„Czas prowadzenia pojazdu” to okres, w którym kierowca faktycznie znajduje się za kierownicą i kieruje pojazdem silnikowym – niezależnie od tego, czy odbywa się to w ruchu drogowym, na parkingu czy placu manewrowym.

„Załoga kilkuosobowa” oznacza sytuację, gdy w pojeździe znajduje się co najmniej dwóch kierowców, którzy zmieniają się w prowadzeniu w ramach jednego przewozu.

Starsze tachografy cyfrowe także rejestrują dane związane z czynnościami kierowcy, ale wymagają za to ręcznego wprowadzania niektórych informacji, np. wskazania kraju rozpoczęcia i zakończenia okresu pracy. Tachograf inteligentny (tzw. drugiej generacji) automatycznie rejestruje lokalizację pojazdu przez GNSS przy rozpoczęciu i zakończeniu pracy, a także co 3 godziny skumulowanego czasu jazdy. Dowiedz się więcej i wejdź na bloga: Nowy tachograf – nowy obowiązek. 

„Tydzień pracy” kierowcy jest definiowany jako okres od godziny 00:00 w poniedziałek do godziny 24:00 w niedzielę. W tym czasie maksymalny dopuszczalny czas prowadzenia pojazdu to 56 godzin. 

„Czas prowadzenia przerywany” to okres jazdy podzielony przerwami, ale wciąż mieszczący się w dopuszczalnym limicie 4,5 godziny bez obowiązkowego odpoczynku. 

Tak, postoje w korkach liczą się do czasu pracy kierowcy, ponieważ kierowca wciąż aktywnie uczestniczy w prowadzeniu pojazdu i pozostaje w gotowości do jazdy. 

Czas oczekiwania na załadunek lub rozładunek może być rozliczany jako: czas pracy, jeśli kierowca aktywnie nadzoruje te czynności; czas dyżuru, jeśli czeka, ale nie wykonuje żadnych zadań i jest gotów do działania; lub czas odpoczynku, jeśli może swobodnie dysponować swoim czasem.

Zgodnie z kodeksem pracy, poprzez „pracę w porze nocnej” rozumiemy wykonywanie pracy w okresie między godzinami 21:00 a 7:00. Pora nocna musi obejmować 8 godzin. 

Odpoczynek tygodniowy regularny to nieprzerwany odpoczynek kierowcy trwający co najmniej 45 godzin. 

Odpoczynek tygodniowy skrócony to odpoczynek trwający mniej niż 45 godzin, ale nie krócej niż 24 godziny, przysługujący kierowcy w każdym tygodniu pracy, gdy nie jest możliwe wykorzystanie pełnego odpoczynku. 

„Dane surowe” z tachografu to oryginalne, nieprzetworzone informacje zarejestrowane przez urządzenie, takie jak czasy jazdy, przerwy, odpoczynki, prędkość, zmiany pojazdów i lokalizacje. Są one zapisywane na karcie kierowcy oraz w pamięci tachografu i stanowią podstawę do ewidencji czasu pracy.

Doba pracownicza kierowcy rozpoczyna się w momencie rozpoczęcia pracy i trwa nieprzerwanie przez 24 godziny. Należy przy tym pamiętać o obowiązującym pracownika rozkładzie czasu pracy. 

„Przewozy na potrzeby własne” to transport rzeczy lub osób wykonywany przez firmę nie jako usługa transportowa, lecz w związku z jej własną działalnością.  Musi być wykonywany pojazdem należącym do przedsiębiorstwa i przez jego pracowników.

Tak, korzystanie z promów i pociągów może wpływać na rozliczenie odpoczynku kierowców. Jeśli kierowca jest w trakcie trwania odpoczynku na promie lub w pociągu, może on zostać przerwany dwukrotnie na wjazd oraz zjazd z promu lub pojazdu, pod warunkiem że łączny czas tych dwóch aktywności nie przekroczy godziny. 

Kierowcy mają obowiązek dokumentować przerwy w pracy za pomocą tachografu – urządzenie to automatycznie rejestruje przerwy, jeśli kierowca ustawi odpowiedni tryb („przerwa” lub „odpoczynek”). 

„Przewóz kabotażowy” to transport towarów wykonywany przez przewoźnika z jednego kraju UE na terytorium innego kraju członkowskiego, ale wyłącznie wewnątrz tego drugiego kraju (czyli bez przekraczania granic). 

Nie, jazda prywatna nie liczy się do czasu pracy kierowcy, o ile spełnia warunki określone w przepisach – przede wszystkim musi odbywać się poza godzinami pracy i nie być związana z obowiązkami służbowymi. 

Z obowiązku stosowania tachografów zwolnione są m.in.: pojazdy o DMC do 3,5 t używane do przewozu rzeczy na potrzeby własne, pojazdy poruszające się nie szybciej niż 40 km/h (np. niektóre maszyny rolnicze), pojazdy używane przez służby publiczne (wojsko, policja, straż pożarna), czy pojazdy wykonujące przewozy regularne osób na trasach do 50 km. Wyłączenia te wynikają z rozporządzenia (WE) 165/2006 i muszą być odpowiednio udokumentowane.

„Jazda w załodze” oznacza, że w pojeździe znajduje się co najmniej dwóch kierowców, którzy zmieniają się w prowadzeniu w ramach jednego przewozu. Drugi kierowca musi dołączyć najpóźniej po pierwszej godzinie jazdy. 

W pamięci tachografu cyfrowego przechowywane są m.in.: dane o czasie jazdy i  innych czynnościach kierowcy; prędkość pojazdu; zdarzenia i usterki (np. wskazujące na manipulacje); dane identyfikujące pojazd i kierowców (karty kierowcy); oraz miejsca rozpoczęcia i zakończenia pracy. 

Dane z kart kierowców i z pamięci tachografów, zaświadczenia o nieprowadzeniu pojazdu oraz wydruki – należy przechowywać przez co najmniej 365 dni na wypadek ewentualnej kontroli ze strony ITD. Jeżeli natomiast chodzi o ewidencję czasu pracy – w tym przypadku dokumentację przechowujemy przez okres 10 lat. 

Tak, tachograf cyfrowy automatycznie przełącza status na „jazda” w momencie, gdy pojazd zaczyna się poruszać. Jednak inne statusy, takie jak „inna praca”, „odpoczynek” czy „gotowość”, kierowca musi ustawiać ręcznie. 

Koszt usługi rozliczania czasu pracy kierowców zależy od rodzaju prowadzonego transportu oraz od ilości kierowców. Jeżeli chcesz poznać wycenę to skontaktuj się z nami. 690-902-502.

Ewidencję czasu pracy kierowców należy przygotowywać co miesiąc. Za prowadzenie ewidencji
odpowiada przewoźnik, który zatrudnia kierowców.

Tachografy inteligentne  SMART 1 oraz SMART2  to tachografy cyfrowe.

Funkcjonalność zależy od modelu urządzenia. Dowiedz się więcej i kliknij.

TSR to zaawansowane oprogramowanie transportowe, które umożliwia samodzielne i zgodne z przepisami rozliczanie czasu pracy kierowców w transporcie krajowym i międzynarodowym. Program automatycznie przelicza godziny pracy, odpoczynki i przerwy, generując kompletną ewidencję czasu pracy kierowcy, gotową na kontrole ITD i PIP.

TSR to idealne rozwiązanie dla:

·       właścicieli firm transportowych,

·       przewoźników wykonujących transport krajowy i zagraniczny,

·       osób rozliczających delegacje kierowców,

·       firm, które chcą prowadzić rozliczenia kierowców zgodne z ITD,

·       przedsiębiorstw, które szukają programu do ewidencji czasu pracy kierowcy, bez konieczności korzystania z zewnętrznych usług.

Tak. TSR w pełni wspiera rozliczanie delegacji krajowych i zagranicznych kierowców, umożliwiając generowanie dokumentacji zgodnej z obowiązującymi przepisami oraz przygotowanie danych do list płac.

Tak. TSR tworzy dokumentację zgodną z przepisami i wymaganiami Inspekcji Transportu Drogowego (ITD) oraz Państwowej Inspekcji Pracy (PIP). Obejmuje to m.in. raporty naruszeń czasu pracy kierowców, ewidencję godzin pracy, odpoczynków, przerw oraz delegacji.

Tak. TSR automatycznie tworzy ewidencję czasu pracy kierowcy na podstawie danych z tachografu oraz harmonogramów. Użytkownik otrzymuje czytelny raport, który można wykorzystać w razie kontroli lub do analizy wewnętrznej.

Zdecydowanie tak. Program posiada prosty i przejrzysty interfejs, dzięki czemu nawet osoby bez wiedzy technicznej bez problemu opanują obsługę. TSR to intuicyjne oprogramowanie do rozliczania kierowców, zaprojektowane z myślą o realnych potrzebach branży transportowej.

Tak. TSR umożliwia eksport danych do systemów kadrowych ENOVA i OPTIMA, co usprawnia rozliczenia wynagrodzeń kierowców i automatyzuje przekazywanie danych do działu kadr.

Tak. TSR posiada funkcję generowania raportów naruszeń, które pomagają wykrywać przekroczenia dobowych i tygodniowych norm pracy, zbyt krótkie odpoczynki oraz inne nieprawidłowości. To doskonałe narzędzie do kontroli czasu pracy kierowców i zapobiegania karom.

Czas pracy kierowcy zawodowego powinien być rozliczany zgodnie z przepisami prawa pracy oraz przepisami unijnymi dotyczącymi transportu drogowego. Mówią o tym: ustawa o czasie pracy kierowców, kodeks pracy, rozporządzenie (WE) nr 561/2006 i umowa AETR (dla krajów poza UE). Czas pracy kierowcy zawodowego musi być ewidencjonowany – to obowiązek prawny pracodawcy.

Czas jazdy – to czas, kiedy kierowca faktycznie prowadzi pojazd, maksymalny czas jazdy ciągłej wynosi 4 godziny i 30 minut, po czym następuje przerwa 45 minutowa.
Czas pracy kierowcy – jest to pojęcie o wiele szersze, to czas w którym kierowca wykonuje swoje obowiązki zawodowe, do czasu pracy wliczamy m.in: prowadzenie pojazdu, załadowywanie i rozładowywanie oraz nadzór nad załadunkiem i wyładunkiem, a także obsługę codzienną pojazdów i przyczep.

Do prowadzenia ewidencji czasu pracy kierowcy niezbędne są odczyty z karty kierowcy, wykresówki bądź kontrollbuchy (w przypadku poj. do 3,5 t), a także informacje o nieobecnościach. Niezbędna jest również znajomość rodzajów przewozów, które mają miejsce oraz wszelka dokumentacja (umowa o pracę, obwieszczenie o czasie pracy bądź regulamin pracy, informacja o warunkach zatrudnienia etc.).

Zgodnie z kodeksem pracy (art. 149 §1) oraz ustawą o czasie pracy kierowców przedsiębiorca ma obowiązek prowadzić ewidencję czasu pracy kierowcy. Powinien to robić na bieżąco i co najmniej raz w miesiącu (istnieje możliwość wydłużenia okresy rozliczeniowego aż do 3, a nawet 4 miesięcy).

Ewidencja czasu pracy jest obowiązkowa, ponieważ wymaga tego prawo, a konkretniej:

*Ustawa o czasie pracy kierowców (art. 25 ust. 1): „Pracodawca prowadzi dla każdego kierowcy ewidencję czasu pracy do celów prawidłowego ustalenia jego wynagrodzenia i innych świadczeń związanych z pracą.”
*Kodeks pracy (art. 149 §1): „Pracodawca prowadzi ewidencję czasu pracy pracownika do celów prawidłowego ustalenia jego wynagrodzenia i innych świadczeń związanych z pracą. Pracodawca udostępnia tę ewidencję pracownikowi, na jego żądanie.”

Ewidencja czasu pracy – to dokument, zapis wszystkich aktywności kierowców oraz nieobecności związanych z pracą, zawiera: rozpoczęcie i zakończenie pracy, czas prowadzenia pojazdu, inne czynności (np. załadunek, tankowanie), czas dyżuru, przerwy i odpoczynki, pracę w godzinach nocnych, pracę w godzinach nadliczbowych, wszelkie usprawiedliwione i nieusprawiedliwione nieobecności oraz dni wolne od pracy.
Rozliczanie czasu pracy kierowców opiera się na przeliczaniu wynagrodzenia i składników płacowych: obliczanie liczby przepracowanych godzin, wyliczanie nadgodzin, wyliczanie dodatków za pracę w godzinach nocnych, wyliczanie wynagrodzenia za czas dyżuru, wyliczanie wynagrodzenia z tytułu płac zagranicznych, sporządzenie dodatkowych dokumentów m.in. ulgi ZUS oraz podatkowej, a także sanitariatów, ekwiwalentów etc.

Wymienić należy: ustawę o czasie pracy kierowców, rozporządzenie nr 561/2006, kodeks pracy, umowę AETR, rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013r., ustawę o transporcie drogowym, a także ustawę – Prawo o ruchu drogowym.

Tak, rozliczanie czasu pracy kierowcy obejmuje zarówno nadgodziny, jak i pracę w porze nocnej. Przedsiębiorca ustala zakres pory nocnej na potrzeby wyliczania dodatku z tego tytułu. Wynagrodzenie wynosi 20% stawki godzinowej wynikającej z minimalnego wynagrodzenia. Natomiast w przypadku godzin nadliczbowych 100% wynagrodzenia – za nadgodziny zrealizowane w porze nocnej, niedzielę i święta oraz w dni wolne, a także z tytułu przekroczenia przeciętnej tygodniowej normy czasu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym. Jest dodatek 50% – za pracę w nadgodzinach w każdy inny dzień niż określone powyżej.

Brak ewidencji wiążę się z naruszeniami przepisów prawa i wysokimi karami. Państwowa Inspekcja Pracy (PIP) oraz Inspekcja Transportu Drogowego (ITD) mogą nałożyć grzywnę do 30 000 zł – na podstawie Kodeksu pracy (art. 281 § 1 pkt 6) i ustawy o czasie pracy kierowców.

Program do ewidencji czasu pracy kierowcy powinien gromadzić kompletne i zgodne z prawem dane, które umożliwiają prawidłowe rozliczenie czasu pracy, wynagrodzenia oraz spełnienie wymagań kontrolnych (PIP, ITD, ZUS, sąd pracy itd.). Najistotniejszym jest możliwość wgrywania pobieranych danych z pamięci karty kierowcy oraz z pamięci tachografu, które są podstawą do rozliczania.

Tak, Pakiet Mobilności ma istotny wpływ na rozliczanie czasu pracy kierowcy, szczególnie w przypadku kierowców wykonujących międzynarodowe przewozy drogowe na terenie Unii Europejskiej. Pakiet mobilności – to zbiór regulacji unijnych, został wprowadzony w 2022 roku, ma on na celu poprawę warunków pracy kierowców, ujednolicenie zasad w transporcie międzynarodowym oraz ograniczenie nieuczciwej konkurencji.

Program do rozliczania pracy kierowców, powinien generować raporty, które umożliwiają zgodne z prawem rozliczenie pracy kierowców między innymi: raporty naruszeń (jazdy, odpoczynków itd.), ewidencję czasu pracy, podsumowujące zestawienie rozliczenia wynagrodzeń, godzin nocnych oraz nadliczbowych, zestawienie rozliczeń płac zagranicznych, zestawienie podróży służbowych, zestawienie sanitariatów / ekwiwalentów, zestawienie ulgi ZUS i podatkowej, a także plik exportowy do programów kadrowych i księgowych. 

Do dobrych funkcji programu rozliczającego czas pracy kierowcy zaliczamy: przejrzysty interfejs, nie wymagający specjalistycznej wiedzy technicznej do korzystania z oprogramowania do rozliczania czasu pracy kierowców, obsługę  i dostęp wielu użytkowników, możliwość pracy zdalnej na różnych systemach operacyjnych oraz przeglądarkach. Ważnym jest możliwość importowania danych, a także automatyczne wykrywanie naruszeń.

Firma transportowa ma szereg obowiązków prawnych w zakresie rozliczania czasu pracy kierowców, wynikających z przepisów krajowych i unijnych. Niedopełnienie tych obowiązków może skutkować poważnymi konsekwencjami finansowymi i prawnymi. Zaliczamy do nich m.in.: prowadzenie ewidencji czasu pracy kierowców, archiwizację ewidencji i danych z tachografu, odczytywanie i analizowanie danych z tachografów i kart kierowców, a także analizę i eliminowanie naruszeń przepisów (WE 561/2006).

Tak, czas poza przyjętym rozkładem czasu pracy, w którym kierowca pozostaje na stanowisku pracy kierowcy w gotowości do wykonywania pracy, podczas oczekiwania  na załadunek lub rozładunek, których przewidywany czas trwania nie jest znany kierowcy przed wyjazdem albo przed rozpoczęciem danego okresu liczy się do ewidencji czasu pracy.

Kara dla pracodawcy lub osoby odpowiedzialnej: od 1 000 do 30 000 zł – kara grzywny za brak lub nieprawidłową ewidencję czasu pracy, 8.000 zł – fałszowanie ewidencji czasu pracy lub odmowa udostępnienia jej kontrolerom, kary administracyjne za naruszenie przepisów czasu jazdy i odpoczynku (ITD), zwrot zaległego wynagrodzenia kierowcy + odsetki, a także koszty postępowania sądowego.

Tak, firma ma obowiązek przechowywania ewidencji czasu pracy kierowcy, 10 lat po zakończeniu okres nią objętego. Niedopełnienie tego obowiązku może skutkować karami nawet do 30 000 zł.

Tak, każdy kierowca musi mieć prowadzoną ewidencję czasu pracy, niezależnie od formy zatrudnienia czy rodzaju wykonywanych przewozów. Jest to obowiązek pracodawcy wynikający z przepisów prawa pracy i ustawy o czasie pracy kierowców.

W ewidencji czasu pracy kierowców należy ująć wszystkie czynności, które mają znaczenie dla rozliczania czasu pracy, wynagrodzenia i przestrzegania przepisów o czasie jazdy, odpoczynku i dyżurach. Obowiązek ten wynika z ustawy o czasie pracy kierowców oraz kodeksu pracy.

Podstawowe zasady rozliczania kierowców międzynarodowych, to: ewidencja czasu pracy oraz przestrzeganie norm czasu pracy, „wirtualne diety”, delegacje krajowe, zgłoszenie kierowcę na bezpłatnym portalu w systemie IMI, wyliczanie płac zagranicznych.

Tak, ewidencja czasu pracy kierowców może być prowadzona ręcznie, o ile spełnia wymogi określone w przepisach prawa. Pracodawca ma swobodę wyboru formy ewidencji – może to być forma papierowa (ręczna) lub elektroniczna.

Ewidencja czasu pracy – jest to dokument, który ma na celu dokładne rejestrowanie i odzwierciedlanie przebiegu pracy kierowcy w ujęciu dobowym, tygodniowym i miesięcznym. Jest prowadzona przez pracodawcę w celu: kontrolowania przestrzegania przepisów o czasie pracy i odpoczynku, prawidłowego naliczania wynagrodzenia, dodatków (np. za nadgodziny, pracę w nocy) i spełnienia wymogów prawnych wobec instytucji kontrolnych (PIP, ITD, ZUS).
Dane z tachografu – to dane elektroniczne, informacje zapisane cyfrowo dotyczące aktywności kierowcy, pojazdu które są rejestrowane automatycznie przez tachograf cyfrowy lub analogowy (tarczki).

Podczas kontroli drogowej lub w siedzibie firmy, inspektorzy ITD, mogą poprosić o rozmaite dane bądź dokumenty, które pozwalają sprawdzić, czy kierowca i firma przestrzegają przepisów dotyczących czasu pracy mogą sprawdzić m.in.: regularne pobieranie dane z tachografu – co najmniej raz na 90 dni, regularne pobieranie dane z karty kierowcy – co najmniej raz na 28 dni, ewidencjonowanie czasu pracy kierowcy, a także pracę kierowców zgodnie z normami wynikającymi z przepisów.

Kierowcy wykonujący przewozy drogowe rzeczy lub osób – nawet jeśli nie są zatrudnieni na umowę o pracę, ale działają jako jednoosobowa działalność gospodarcza (B2B) – podlegają przepisom o czasie prowadzenia pojazdu, przerwach i odpoczynkach. Warto wiedzieć, że ewidencjonowanie czasu pracy takiego kierowcy leży po stronie przedsiębiorcy na rzecz którego takie przewozy są realizowane (mówimy tylko o tym czasie pracy, który został przepracowany na jego rzecz).

Aby uniknąć błędów podczas rozliczania czasu pracy kierowcy należy dopilnować kilku czynników: regularnie pobierać dane z tachografu – co najmniej raz na 90 dni, regularnie pobierać dane z karty kierowcy – co najmniej raz na 28 dni, sprawdzić, czy dane są kompletne i nieprzerwane, prowadzić rzetelną ewidencję czasu pracy, archiwizować dokumentację, a przede wszystkim reagować na błędy i naruszenia.

Tak, można zlecić rozliczanie czasu pracy kierowców firmie zewnętrznej (outsourcing). Do korzyści zlecenia takich rozliczeń możemy zaliczyć: zapewnienie zgodności z przepisami, optymalizację kosztów, poprawienie bezpieczeństwa oraz poprawienie efektywności operacyjnej. Dobrze jest powierzyć zadanie rozliczania czasu pracy specjalistom, którzy mają doświadczenie oraz wiedzę w zakresie transportu i zmieniających się dynamicznie przepisów.

Tak, program do rozliczania kierowców powinien uwzględnić delegacje, funkcja ta jest teraz standardem w transporcie krajowym., niezbędna do wyliczenia jest informacja o rozpoczęciu, zakończeniu, dacie i godzinie delegacji lub odczyt z karty kierowcy. Warto pamiętać, że kierowcy międzynarodowi nie są nie są objęci przepisami o podróżach krajowych i nie przysługują im diety oraz ryczałty za noclegi jak w przypadku podróży krajowych. Jednak dla właściciela osobiście prowadzącego pojazd program powinien umożliwić rozliczenie delegacji międzynarodowej.

Zgodnie z art. 25 ust. 2 ustawy o czasie pracy kierowców: „ewidencja czasu pracy obejmuje liczbę przepracowanych godzin oraz godzinę rozpoczęcia i zakończenia pracy, liczbę godzin przepracowanych w porze nocnej, liczbę godzin nadliczbowych, dni wolne od pracy z oznaczeniem tytułu ich udzielenia, liczbę godzin dyżuru oraz godzinę rozpoczęcia i zakończenia dyżuru, ze wskazaniem, czy jest to dyżur pełniony w domu, rodzaj i wymiar zwolnień od pracy, rodzaj i wymiar innych usprawiedliwionych nieobecności w pracy, wymiar nieusprawiedliwionych nieobecności w pracy.

Pakiet Mobilności, obowiązujący od 2022r., wprowadził nowe zasady delegowania kierowców w transporcie międzynarodowym – w tym obowiązki związane z ewidencją i rozliczaniem czasu pracy w różnych krajach. To nie tylko czas pracy w sensie ewidencyjnym, ale też rozliczanie wynagrodzenia według przepisów państw, w których kierowca pracuje. Decydujące zmiany w rozliczaniu kierowców międzynarodowych, to: „wirtualne diety” – wyliczane diety wyłącznie do ustalenia wymiaru składek na ubezpieczenie i podatek dochodowy, zgłoszenie kierowcy na bezpłatnym portalu w systemie IMI oraz wyliczanie płac zagranicznych (zgodnie ze stawkami godzinowymi na dla danego kraju unijnego).

Program do rozliczania kierowców znacząco upraszcza, automatyzuje i porządkuje proces ewidencjonowania czasu pracy kierowców zawodowych. Dzięki niemu firmy transportowe mogą uniknąć błędów, oszczędzić czas i lepiej przygotować się do kontroli ITD, PIP lub ZUS. Program powinien odczytywać dane z plików DDD (z karty kierowcy i tachografu pojazdu), rozpoznawać aktywności kierowcy, a także automatycznie tworzyć: ewidencję czasu pracy, raporty naruszeń, zestawienia, dokumenty gotowe do przekazania podczas kontroli.

W celu wyliczenia ewidencji czasu pracy do programu należy wprowadzić: odczyty z kart kierowców (ewentualnie z tachografu), systemy i rozkłady obowiązujące w firmie, wszelkie nieobecności, dane związane z operacjami transportowymi (załadunki i rozładunki), a także wszelkie informacje o szkoleniach kierowców np. BHP. Niezbędnym jest również znajomość umowy oraz wynagrodzenia jakie obejmuje danego kierowcę.

Korzyści automatycznego rozliczania czasu pracy kierowców: samodzielne przetwarzanie danych z tachografu i kart kierowców, oszczędność czasu, mniejsze ryzyko błędów, zgodność z przepisami, pełna dokumentacja do kontroli, archiwizacja danych i ułatwiona współpraca z księgowością oraz kadrami. Automatyczne rozliczanie czasu pracy kierowców – za pomocą specjalistycznego programu – to duże ułatwienie dla firm transportowych.

Tak, wprowadzenie Pakietu Mobilności w istotny sposób zmieniło sposób rozliczania wynagrodzeń kierowców międzynarodowych – szczególnie w kontekście pracy na terenie Unii Europejskiej. Obowiązkowe stały się: wypłata wynagrodzenia wg stawek państw UE, wprowadzono platformę zgłoszeniową IMI dla kierowców oddelegowanych, „wirtualne diety”, które wyliczane są wyłącznie do ustalenia wymiaru składek na ubezpieczenie i podatek dochodowy, zakaz odbierania regularnego tygodniowego odpoczynku (45 h) w kabinie pojazdu, a także możliwość skrócenia dwóch odpoczynków przy przewozach międzynarodowych na określonych zasadach i pod warunkiem rekompensaty.

Firma ma obowiązek przechowywania ewidencji czasu pracy kierowcy, 10 lat od zakończenia zatrudnienia kierowcy. Niedopełnienie tego obowiązku może skutkować karami nawet do 30 000 zł.

Pliki DDD (z karty kierowcy i tachografu cyfrowego) zawierają szczegółowe dane o aktywności kierowcy: jazda, przerwy, odpoczynki i inne czynności. Na ich podstawie można dokładnie wyliczyć czas pracy kierowcy, ale niezbędne są do tego podstawowe czynności: sczytanie kart kierowcy bądź pamięci tachografu przy pomocy odpowiednego urządzenia do pobierania danych, wgranie plików do specjalistycznego programu, analiza danych oraz wygenerowanie dokumentów.

Rozliczanie czasu pracy kierowców jest skomplikowane i wymaga precyzji oraz znajomości przepisów. Najczęstsze błędy: nie pobieranie i nie analizowanie danych z tachografu i kart kierowcy w wymaganych terminach, niekorygowanie wykrytych błędów i uchybień, nie uwzględnianie zmian wynikających z nowych regulacji, niekompletna lub błędna ewidencja czasu pracy, a także brak właściwego ewidencjonowania i wypłaty dodatków za nadgodziny.

Tak, kierowca samozatrudniony (prowadzący własną działalność gospodarczą) również ma obowiązek prowadzenia ewidencji czasu pracy – nawet jeśli pracuje wyłącznie na własny rachunek. Wynika to z rozporządzenia (WE) nr 561/2006 – dotyczy każdego kierowcy wykonującego transport drogowy oraz z ustawy o transporcie drogowym – nakłada obowiązki także na przedsiębiorców wykonujących osobiście przewóz.

Dzięki specjalistycznemu programowi do rozliczania , można wykazać m.in., takie naruszenia jak: przekroczenie dziennego czasu prowadzenia, jazdy ciągłej, tygodniowego bądź dwutygodniowego czasu prowadzenia, skrócenia dziennych i tygodniowych okresów odpoczynku, prowadzenie pojazdu bez zalogowanej karty lub też brak ręcznych wpisów ze strony kierowcy. Nie licząc powyższego można również podejrzeć czy tachograf ma założoną blokadę oraz kompletność danych w plikach z pamięci tachografu.

Czas pracy kierowcy zawodowego musi być ewidencjonowany, na bieżąco, co miesiąc – to obowiązek prawny pracodawcy. Powinien być ewidencjonowany w sposób kompletny i zgodny z prawem. Jest możliwość wydłużenia okresu rozliczeniowego aż do 3, a nawet 4 miesięcy. Nie zmienia to jednak faktu, że w przypadku kierowców oddelegowanych dopłaty z tytułu pracy poza granicami kraju powinny być rozliczane i wypłacane co miesiąc, niezależnie od okresu rozliczeniowego przyjętego w firmie. Ewidencja czasu pracy powinna być przechowywana przez okres 10 lat po zakończeniu okresu nią objętego.

Przepisy regulujące czas pracy kierowców w Polsce to: ustawa o czasie pracy kierowców, rozporządzenie (WE) nr 561/2006, kodeks pracy, rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013r. (Dz.U. 2023 poz. 2190), ustawa o transporcie drogowym.

Tak, można prowadzić ewidencję czasu pracy w Excelu, jeśli jest zgodna z przepisami i spełnia wszystkie wymogi, między innymi musi zawierać: dane pracownika, stanowisko pracownika, okres ewidencji, rodzaj i wymiar zwolnień od pracy, rodzaj i wymiar innych usprawiedliwionych nieobecności w pracy oraz wymiar nieusprawiedliwionych nieobecności w pracy. Niezbędnym są także godzina rozpoczęcia i zakończenia pracy, a także liczby przepracowanych godzin w porze nocnej, godzin nadliczbowych, godzin dyżuru (godzina rozpoczęcia i zakończenia), a także dni wolne od pracy z oznaczeniem tytułu ich udzielenia.

Tak, program do rozliczania czasu pracy kierowców powinien posiadać opcję rozliczanie diet i ryczałtów, jest to standardowa opcja w profesjonalnych systemach używanych w branży transportowej. Na podstawie informacji o rozpoczęciu i zakończeniu, dacie i godzinie trwania delegacji krajowej, program ma możliwość obliczenia diet i ryczałtów noclegowych. Istnieje również możliwość rozliczania diet dla właściciela (także w transporcie międzynarodowym) oraz ulgi ZUS i podatkowej dla kierowców zatrudnionych, na podstawie informacji o przekroczeniach poszczególnych krajów bądź na podstawie danych cyfrowych z karty kierowcy i tachografu.

Ewidencja czasu pracy kierowcy musi dokładnie rozróżniać momenty, w których kierowca czekał w gotowości, od tych, w których faktycznie wykonywał swoje obowiązki zawodowe. Dyżur to czas, w którym kierowca pozostaje poza normalnymi godzinami pracy w gotowości do wykonania pracy np. podczas oczekiwania kierowcy na załadunek/rozładunek lub postój na granicy. Kierowcy należy się zapłata za czas pozostawania w gotowości do pracy i za taki czas dyżuru kierowcy przysługuje dzień wolny od pracy, a w przypadku braku takiej możliwości, 100% wynagrodzenia, określony stawką godzinową lub miesięczną. Do czasu dyżuru wlicza się również przerwę na odpoczynek oraz czas nieprzeznaczony na kierowanie pojazdem (jazda w załodze). Za powyższy czas dyżuru przysługuje kierowcy nie mniej niż 50% stawki wynagrodzenia. Czas tego dyżuru nie podlega rekompensacie.

Zgodnie z pakietem mobilności czas delegowania kierowcy ustala się w oparciu o konkretne warunki wykonywania przewozu. Pracownik delegowany, to pracownik, który przez ograniczony okres wykonuje swoją pracę na terytorium innego państwa członkowskiego niż państwo, w którym pracuje na co dzień. Pełne wynagrodzenie minimalne adekwatne do kraju, w którym kierowcy wykonują pracę obowiązuje kierowców wykonujących operacje: kabotażowe oraz przewozy typu cross-trade. Pod nowe przepisy Pakietu Mobilności nie podlegają przejazdy tranzytowe i przewozy dwustronne (bilateralne).

Tak, Pakiet Mobilności wprowadził dodatkowe obowiązki dokumentacyjne dla przewoźników, zwłaszcza w zakresie rozliczania czasu pracy kierowców delegowanych. W praktyce oznacza to przygotowanie się na kontrole z zagranicznych inspekcji, większy nacisk na precyzję dokumentacji i potrzebę archiwizacji dokumentów związanych z delegowaniem. W dużym stopniu chodzi o zgłoszenie delegowania w systemie IMI, ewidencjonowanie czasu pracy kierowcy poza granicami kraju (dla każdego z krajów odrębnie), a także dokumenty przewozowe (np. CMR, listy przewozowe), które pozwalają wykazać, czy dany przewóz to bilateralny, kabotażowy, czy cross-trade – czyli czy podlega przepisom o delegowaniu.